Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

η (γαμημενη) περιεργεια.

Περιεργεια. Ειναι αυτο που αν δεν το εχεις, δεν εισαι τιποτα. Γιατι ολα στην τελικη στην αγνη, καθαρη και αν θελετε "επιστημονικη" περιεργεια βασιζονται. Ολα.
Το πως, το γιατι, το ποτε, το που. Ερωτηματικες λεξεις που εχουν ως μονο σκοπο υπαρξης την ικανοποιηση αυτης της περιεργειας.
Λοιπον, οι ανθρωποι ειναι περιεργοι. Και παραξενοι. Και εσυ θες να τους ανακαλυψεις. Θες να ικανοποιησεις αυτη σου την περιεργεια. Γιατι στην τελικη, χωρις αναπαντητα ερωτηματα, τι νοημα εχει η ζωη? Ειναι αυτο που λεμε "το αλατοπιπερο", αυτες οι ερωτησεις, αυτη η ακορεστη διψα για να μαθεις περισσοτερα. Σε ολους τους τομεις. Απο τα προσωπικα του καθενος, μεχρι την καθαρη, γυμνη, στειρα γνωση. Ειτε αυτη ειναι επιστημονικη, ειτε φιλοσοφικη, ειτε γνωση για οτιδηποτε ανωτερο και "πανω" απο τον ανθρωπινο νου, βλεπε ψυχολογια-θρησκεια.

Αλλα ναι, οι ανθρωποι ειναι παραξενοι. Κοιτας γυρω σου και ξερεις πως οσο περισσοτερο θες να τους γνωρισεις τοσο περισσοτερο θες να τους αποφευγεις. Δεν σου αρεσουν οι ανθρωποι. Βασικα, οχι ακριβως δεν σου αρεσουν, απλως θεωρεις πως οσα και να μαθεις γι'αυτους δεν προκειται να κερδισεις κατι σε προσωπικο επιπεδο. Και πως ειναι κατι σαν "εξτρα" για σενα. Κατι που δεν χρειαζεσαι. Γιατι ομως?
Ναι ξερω, παντα θεωρουσες πως ειναι ωραιο να συναντας και να δενεσαι με καινουργια ατομα. Να τα ανακαλυπτεις, να σε ανακαλυπτουν και αυτα. Αργα και σταθερα. Ειπαμε, η περιεργεια.
Ελα ομως που ηρθε η ωρα να απαντησεις στο παραπανω γιατι. Ξερεις γιατι, ξερουν γιατι. Γιατι οι ανθρωποι σε πληγωνουν. Δεν πα' να εισαι ο ιδανικος ανθρωπος για αυτους, αυτοι θα βρουν τροπο να σου γαμησουν οτι εχεις και δεν εχεις. Και φυσικα εσυ μετα θα τα βαλεις με τον εαυτο σου.

Οχι, δεν...μην ασχοληθεις καν. Δεν αξιζουν. Δεν ΣΟΥ αξιζουν αγαπητε. Κανενας δεν αξιζει σε κανεναν. Γιατι?
Γιατι ολοι θελουν να επωφεληθουν απο ολους! Και γαμα την την περιεργεια!
Ειναι ενα ανθρωπινο συναισθημα φτιαγμενο να σε κανει χαρουμενο την μια στιγμη και θλιμμενο την αλλη. Ελα ξερεις γιατι, το εχεις νιωσει μεσα σου. Ολοι σας. Και η βλακεια? ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ να προσπαθουμε να ικανοποιησουμε αυτην την γαμημενη την περιεργεια.

Δε λεω, ειναι σωστο και ετσι πρεπει να γινεται. Αλλα για ποιον πουστη λογο να την πληρωσω και να πληγωθω εγω, εσυ, εμεις, ο καθενας?
Ισως τελικα η ανθρωπινη ψυχη να ειναι φτιαγμενη για αυτον τον λογο.
Και καποιος, καποτε, μου ειχε πει "πρεπει να μαθεις να πληγωνεσαι για να μαθεις να αγαπας". Δεν ξερω ποιος, δεν θυμαμαι, αληθεια.
Ικανοποιηστε την περιεργεια σας αγαπητοι. Ισως τελικα αυτη να μας σωσει. Θα πληγωθειτε, θα αγαπησετε, θα απορριφθειτε και θα απελπιστειτε. Αλλα ισως εκει να βρισκεται η ουσια, το νοημα, οπως θελετε πειτε το.

Αυτα. Καληνυχτες.
cipherk.